Międzynarodowy Dzień Teatru obchodzony jest corocznie 27 marca. Święto zostało ustanowione w 1961 roku przez Międzynarodowy Instytut Teatralny (ITI) na pamiątkę inauguracji Teatru Narodów w Paryżu w 1957 roku. Celem obchodów jest promocja teatru oraz międzynarodowa wymiana informacji na jego temat. Warto w tym dniu poczytać o tradycji teatru kathputli, indyjskich marionetkach i kolonii artystów w Nowym Delhi.
Każdego roku, z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru, wybitni przedstawiciele środowiska teatralnego przygotowują orędzie, które jest odczytywane przed spektaklami na całym świecie. W 2025 roku autorem orędzia jest Theodoros Terzopoulos. Wybitny grecki reżyser i dramaturg, w swoim orędziu porusza kwestie współczesnych wyzwań, takich jak zanieczyszczenie środowiska, globalne ocieplenie, utrata różnorodności biologicznej oraz wpływ technologii na życie człowieka. Zadaje pytania o rolę teatru w świecie pełnym lęku, kontroli i represji, oraz o jego zdolność do stawania się laboratorium współistnienia różnic. Terzopoulos podkreśla, że teatr od wieków istnieje dzięki pytaniom bez odpowiedzi, prowokowanym przez Dionizosa, boga teatru i mitu[1]. Zachęca do poszukiwania nowych sposobów narracji, które pomogą pielęgnować pamięć i kształtować nową etyczną i polityczną odpowiedzialność.
W Międzynarodowym Dniu Teatru zachęcamy do lektury tekstu z archiwalnego numeru magazynu Academia (nr 4/2023 Autentyczność) autorstwa dr Darii Dulok o tradycji teatru kathputli, indyjskich marionetkach i kolonii artystów w Nowym Delhi „Pociągając za sznurki” (wersja PDF).
Tradycja kathputli zrodziła się w Radżasthanie, jednym z największych stanów zlokalizowanym w północno-zachodnich Indiach. Z czasem rozprzestrzeniła się i dziś jest znana w wielu regionach, szczególnie Indii Północnych. Słowo „kathputli” (kāt.hputlī) oznacza drewnianą lalkę. W zasadzie są to dwa słowa: kāt.h znaczy drewno, a putlī znaczy lalka.
Polecane:
-
Pociągają za sznurki Przejdź do publikacji: Pociągają za sznurki
-
Rzeźby z Pompei dowodzą, że starożytne kobiety nie musiały ograniczać się do roli żon, by odcisnąć swoje piętno Przejdź do publikacji: Rzeźby z Pompei dowodzą, że starożytne kobiety nie musiały ograniczać się do roli żon, by odcisnąć swoje piętno