Tegoroczną Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny otrzymali Mary E. Brunkow, Fred Ramsdell i Shimon Sakaguchi za odkrycia dotyczące tzw. obwodowej tolerancji immunologicznej. Ich badania otworzyły nowy rozdział w rozumieniu chorób autoimmunologicznych

Każdego dnia nasz układ odpornościowy odpiera tysiące ataków drobnoustrojów. Musi przy tym odróżnić to, co obce od tego, co własne – a niektóre mikroby celowo „udają” nasze komórki. Kluczowym pytaniem immunologii od lat było więc: dlaczego w większości przypadków układ odpornościowy nie atakuje organizmu, który ma chronić?

W latach 90. dominowało przekonanie, że mechanizm tolerancji immunologicznej opiera się wyłącznie na eliminowaniu „błędnych” limfocytów T w grasicy. Proces ten, znany jako tolerancja centralna, miał wyczerpująco wyjaśniać brak autoagresji. Jednak Shimon Sakaguchi z Uniwersytetu w Osace w 1995 r. wykazał, że istnieje jeszcze inny poziom regulacji. Odkrył nieznaną wcześniej populację komórek odpornościowych, które tłumią reakcje autoimmunologiczne – komórki regulatorowe T (Treg).

„Ich odkrycia były decydujące dla naszego zrozumienia, jak działa układ odpornościowy i dlaczego nie wszyscy zapadamy na ciężkie choroby autoimmunologiczne” – podkreślał Olle Kämpe, przewodniczący Komitetu Noblowskiego przy Instytucie Karolinska.

Gen, który trzyma odporność w ryzach

Kolejny przełom w tej historii nastąpił w 2001 r. Mary E. Brunkow z Institute for Systems Biology w Seattle oraz Fred Ramsdell z firmy Sonoma Biotherapeutics w San Francisco badali wówczas mysi szczep wyjątkowo podatny na choroby autoimmunologiczne. Odkryli, że przyczyną jest mutacja w genie, który nazwali Foxp3. Wkrótce potem ustalili, że analogiczna mutacja u ludzi prowadzi do ciężkiej choroby, znanej jako IPEX (ang. Immune dysregulation, polyendocrinopathy, enteropathy, X-linked).

Dwa lata później Sakaguchi połączył te wątki, dowodząc, że gen Foxp3 kontroluje rozwój komórek regulatorowych T, które sam zidentyfikował wcześniej. Te „strażnicze” komórki nadzorują inne limfocyty i zapobiegają temu, by układ odpornościowy nie skierował swojej siły przeciw własnym tkankom.

Od autoagresji do terapii

Odkrycia tegorocznych laureatów ukształtowały współczesne rozumienie tzw. obwodowej tolerancji immunologicznej – czyli drugiej linii kontroli odporności, działającej poza grasicą.

Wprowadziły też zupełnie nowe podejście do leczenia. Dzięki nim powstały terapie oparte na modulacji aktywności komórek regulatorowych T:

  • w onkologii – próby ich wyciszenia pozwalają pobudzić odporność do walki z nowotworem;
  • w chorobach autoimmunologicznych – ich aktywacja może powstrzymać destrukcję własnych tkanek;
  • w transplantologii – ich wykorzystanie może pomóc uniknąć odrzutu przeszczepu.

Kilka z takich terapii znajduje się już w fazie badań klinicznych.

Pionierzy równowagi

Mary E. Brunkow – biolog molekularna z Institute for Systems Biology (Seattle, USA), współautorka odkrycia genu Foxp3.

Fred Ramsdell – immunolog, współzałożyciel i dyrektor naukowy Sonoma Biotherapeutics (San Francisco, USA).

Shimon Sakaguchi – profesor Uniwersytetu w Osace (Japonia), pionier badań nad komórkami regulatorowymi T.

Ich prace, jak podkreśla Komitet Noblowski, nie tylko poszerzyły wiedzę o tym, dlaczego większość z nas nie choruje na autoimmunologiczne zapalenie własnych tkanek, ale też wskazały, jak tę równowagę można wykorzystać w medycynie przyszłości.

Źródło:

The Nobel Assembly at Karolinska Institutet, Press release for the Nobel Prize in Physiology or Medicine 2025, 6 October 2025.

https://www.nobelprize.org/prizes/medicine/2025/press-release

Przejdź do treści