Do tanga trzeba dwojga. Neurologia wspólnego ruchu

Tancerze mówią, że „czują” partnera bez słów. Nowe badanie pokazuje, że to nie metafora – ich mózgi naprawdę zaczynają pracować w podobny sposób

Tancerze tanga często mówią, że po pewnym czasie zaczynają porozumiewać się niemal bez słów. Partner nie musi zapowiadać kolejnego ruchu – wystarczy drobna zmiana napięcia dłoni, przesunięcie ciężaru ciała albo ruch ramion. Badacze z University of Colorado Boulder postanowili sprawdzić, czy taki rodzaj „łączności” można zaobserwować również w pracy mózgu.

Do laboratorium zaproszono pięć par doświadczonych tancerzy. Każda osoba miała na głowie czepek EEG – urządzenie mierzące aktywność elektryczną mózgu. Na kostkach umieszczono także czujniki śledzące ruch. Podczas tańca naukowcy analizowali fale mózgowe, czyli rytmiczne impulsy elektryczne powstające podczas pracy neuronów, sprawdzając, czy zmieniają się one w podobny sposób u obojga partnerów.

Okazało się, że gdy tancerze wykonywali ruchy synchronicznie, aktywność ich mózgów również zaczynała się do siebie upodabniać. Dotyczyło to sytuacji, w których reakcja partnera następowała w czasie krótszym niż 200 milisekund.

„Kiedy tańczymy, nasze mózgi faktycznie się sprzęgają. Synchronizujemy je poprzez zachowanie” – twierdzi Thiago Roque, autor badania.

Sygnałach niewidoczne z zewnątrz

Argentyńskie tango było dla badaczy szczególnie interesujące, ponieważ w dużej mierze opiera się na improwizacji. Partnerzy nie odtwarzają gotowego układu choreograficznego, ale reagują na siebie na bieżąco.

Ruojia Sun, współautorka pracy i jedna z uczestniczek eksperymentu, zaczęła tańczyć tango po przeprowadzce do Boulder kilka lat temu. Jak podkreśla, to właśnie sposób komunikacji między partnerami sprawił, że ten taniec ją wciągnął. „To bardzo interesujący sposób na połączenie się z drugim człowiekiem” – powiedziała.

Naukowcy przypominają, że podobne zjawisko synchronizacji mózgów obserwowano wcześniej m.in. u muzyków grających razem. 

Opaska synchronizacji

Zespół stworzył eksperymentalne urządzenie, które ma pomagać ludziom zauważać taki rodzaj synchronizacji. Tancerze zakładali na nadgarstki opaski, które wibrowały, gdy aktywność ich mózgów zaczynała się do siebie upodabniać.

Według Sun urządzenie było rozpraszające, gdy para nie była dobrze zsynchronizowana. Kiedy jednak ruchy zaczynały się pokrywać, wibracje wydawały się bardziej naturalne. „To niemal wzmacniało poczucie połączenia” – powiedziała.

Badacze traktują urządzenie jako wczesny prototyp. Ich zdaniem podobne systemy mogłyby w przyszłości znaleźć zastosowanie także w innych sytuacjach wymagających współpracy bez słów, na przykład w sporcie zespołowym czy podczas wspólnego wykonywania muzyki.

„ W sporcie trzeba wiedzieć, co za chwilę zrobią koledzy z drużyny” – podkreślił Roque. „Taki system może pomagać ludziom uczyć się lepszego rozumienia siebie podczas treningu”.

Badanie zaprezentowano podczas konferencji International Conference on Tangible, Embedded and Embodied Interaction w Chicago.

Źródło: 

EurekAlert! Two to tango: Study shows dancers’ brains sync up as they move together, University of Colorado at Boulder. Dostęp:  https://www.eurekalert.org/news-releases/1126711

• aktualności
• Nauki medyczne
• Nauki techniczne