NASA/JPL-Caltech
18 listopada Voyager 1 znajduje się w odległości jednej doby świetlnej od Ziemi. To niemal 26 miliardów kilometrów. Sygnał radiowy potrzebuje 24 godzin, by dotrzeć do sondy, a odpowiedź wraca przez kolejną dobę. Sprawdź, jak daleko jest Voyager i kiedy od Ziemi będzie go dzielić tydzień, miesiąc i rok świetlny.

Voyager 1 wystartował 5 września 1977 r. i od tego czasu oddalił się od Ziemi bardziej niż jakikolwiek inny obiekt zbudowany przez człowieka. Według prognozy NASA odległość jednej doby świetlnej osiąga 18 listopada 2026 r. o 11:16:07 czasu polskiego. To 25,9 mld km, czyli około 173 razy więcej niż średnia odległość Ziemi od Słońca.
Misja zaplanowana na pięć lat
Voyager 1 i jego bliźniak Voyager 2 wystartowały z Przylądka Canaveral latem 1977 r., w odstępie 16 dni. Wykorzystały rzadki układ wielkich planet, który powtarza się mniej więcej raz na 175 lat. Dzięki niemu sondy mogły przelatywać od jednej planety do następnej, za każdym razem zwiększając prędkość pod wpływem jej grawitacji.
Choć Voyager 1 wystartował jako drugi, poleciał krótszą trasą i wyprzedził bliźniaczą sondę. Dotarł do Jowisza w 1979 r., a rok później do Saturna. Po przelocie obok Tytana, największego księżyca Saturna, skierował się poza płaszczyznę, w której krąży większość planet. Voyager 2 kontynuował podróż w kierunku Urana i Neptuna. Do dziś pozostaje jedyną sondą, która przeleciała w pobliżu obu tych planet.
Pierwotnie misja miała potrwać około pięciu lat. Tymczasem obie sondy działają już niemal pół wieku. Energię zapewniają im generatory radioizotopowe, które zamieniają ciepło powstające podczas rozpadu plutonu-238 w prąd elektryczny. Ponieważ z każdym rokiem dostarczają coraz mniej energii, inżynierowie z Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA (JPL) stopniowo wyłączają kolejne urządzenia.
W 2012 r. Voyager 1 jako pierwsza sonda przekroczył heliopauzę, granicę obszaru wypełnionego wiatrem słonecznym, i dotarł do przestrzeni międzygwiazdowej. Voyager 2 dołączył do niego sześć lat później. Voyager 1 i Voyager 2 są obecnie jedynymi sondami działającymi poza heliosferą. Ich instrumenty mierzą tam pole magnetyczne i właściwości plazmy. To jedyne bezpośrednie pomiary tych zjawisk, jakimi dysponujemy z przestrzeni międzygwiazdowej.
Czym jest doba świetlna?
Światło porusza się w próżni z prędkością niemal 300 tys. km na sekundę. Od Księżyca dociera do Ziemi w nieco ponad sekundę, a od Słońca w około 8 minut i 20 sekund. W ciągu 24 godzin pokonuje 25,9 mld km. Tę odległość nazywamy dobą świetlną.
Astronomowie częściej posługują się rokiem świetlnym, czyli odległością, którą światło pokonuje w ciągu roku. To 365,25 doby świetlnej, czyli około 9,46 bln km. Najbliższa Słońcu gwiazda, Proxima Centauri, znajduje się 4,2 roku świetlnego od nas. Dzieli nas więc od niej odległość ponad 1500 razy większa niż ta, którą Voyager pokonał przez pół wieku.
Interaktywny zegar, symulacja sygnału i kolejne etapy podróży sondy działają w przeglądarce na stronie academia.pan.pl.
Chcesz dostawać najciekawsze teksty Academii PAN?
Zapisz się na newsletter „Nauka i odkrycia”. Najciekawsze badania, odkrycia i rozmowy z naukowcami — prosto na Twoją skrzynkę.
Interesują Cię inne tematy? Wybierz newslettery →
Prawie gotowe
Sprawdź skrzynkę i potwierdź zapis
Wysłaliśmy Ci wiadomość od Academia PAN. Bez kliknięcia przycisku „Potwierdzam” zapis nie zostanie zakończony.
Nie widzisz wiadomości? Odczekaj kilka minut i sprawdź także foldery Spam, Oferty lub Inne.
Pierwotnie misja miała potrwać około pięciu lat. Tymczasem obie sondy działają już niemal pół wieku.
Podobne artykuły
Przejdź do publikacji: Comet Interceptor: jak przechwycić przybysza spoza Układu Słonecznego
Comet Interceptor: jak przechwycić przybysza spoza Układu Słonecznego Przejdź do publikacji: Comet Interceptor: jak przechwycić przybysza spoza Układu Słonecznego
Przejdź do publikacji: Czy w Układzie Słonecznym mogą kryć się ślady obcej cywilizacji?
Czy w Układzie Słonecznym mogą kryć się ślady obcej cywilizacji? Przejdź do publikacji: Czy w Układzie Słonecznym mogą kryć się ślady obcej cywilizacji?
Przejdź do publikacji: Dlaczego kosmos milczy? Nowa hipoteza wyjaśnia paradoks Fermiego